Ewo, nie opieraj się na mojej opinii, co do podagrycznika - każdy ma nieco inne odczucia.
Z pluskwami nie miałam do czynienia, z opowiadań rodziców wiem,
że to była plaga ich dzieciństwa, mieli swędzące ugryzienia po nocy.
Podczas wojny wieś spłonęła razem z pluskwami.
Na leśnych jagodach można było spotkać płaskie "pluskwiaki", zostawiały zapach (fuj) na owocach.
Mama mówiła, że taki zapach był w domach, gdzie żerowały pluskwy, stąd skojarzenie.

Czym innym kurs kulinarny a czym innym praktyka.
Niektóre potrawy przygotowywane na zajęciach są zbyt pracochłonne dla mnie,
ale przydaje się wiedza teoretyczna.
A wspólne przygotowywanie posiłków integruje. To też jakaś wartość.

Jak oglądam programy kulinarne, to ślinka cieknie, ale zawsze mówię sobie, że nigdy bym tego nie zrobiła, bo za dużo roboty i za dużo naczyń się brudzi Ale takie umietności przydadzą się zawsze, trochę zainspirują, a czego się nauczysz, to Twoje. Chociażby podawanie potraw, różne technologie, podgrzewanie talerzy i inne takie tam. No i fajnie wyjść z domu i zrobić coś dla siebie niestandardowego.
Muszę Twojemu tulipankowi Foxy Fokstrot założyć wątek

PS A Foxtrota z placu zabaw pokaż w wątku o nim, please!

Ja chyba mam nieco upośledzony zmysł węchu bo podagrycznik pachnie mi selerem a seler lubię i zwykły i naciowy. Pluskwy były u nas w akademiku i raz czy dwa razy w roku było odpluskwianie, prosili o opuszczenie na cały dzień pokoi. A zapachu pluskiew nie czułam mimo, że doskonale znam zapach pluskwiaków na zbieranych jagodach
Piękne kępy irysków, pięknie już zarosła skarpa tarasowa... piękne jest u Ciebie
Nie lubię gotować, więc na taki kurs bym nie poszła, chociaż jak widzę to zdjęcie z zajęć to ślinka mi cieknie. Jeść lubię

Marysiu, jeśli Tobie podagrycznik pachnie selerem,
to wcale się nie dziwię, że nie czułaś zapachu pluskiew .
Z obsadzenia skarpy jestem prawie zadowolona,
może wiosną jest nieco łyso, zanim wystartuje szałwia.
Gdybym postawiła na róże okrywowe to byłoby jeszcze bardziej łyso.
Trawy są zimozielone i przez to długo atrakcyjne, teraz dodatkowo falują na wietrze .



W ubiegłym roku jeszcze nie było widać irysów, teraz one wniosły trochę koloru.



Marysiu, takie gotowanie w grupie to fajna sprawa,
bo ja tylko np. pokroję pora, zmyję deski i noże, wypłuczę sałatę,
popilnuję smażonej cebuli i... już potrawa gotowa . Jest nas dwanaście .

Miłko, wstawiłam fotki tulipanów we wskazanym wątku .
Ja lubię robić takie dania, które nie wymagają długiego stania przy garach.
Albo takie, które robią się same , np. coś tam wymieszać a resztę zrobi piekarnik .

W sobotę i niedzielę cały czas były zapowiadane deszcze.
Nawet coś popadało, ale patrząc na zawartość wody w beczkach pod rynną, to niewiele.
Dobre i tyle, bo każda kropla wody to wielki dar.
Tylko czemu od razu zrobiło się tak nieprzyjemnie chłodno?
Dopiero teraz widać, ile szkód narobił przymrozek z ostatnich dni kwietnia.
Nie zakwitną tawuły. Bzy lilaki też przymroziło i kwitną słabo, za wyjątkiem Krasawicy.





Na magnolii Susan zostały tylko te ostatnie, najmniejsze pąki,
które zakwitły i dzięki temu jest trochę zapachu przed domem.



Za domem pachnie intensywnie (momentami nazbyt) wawrzynek Carol Mackie.



Mam z nim problem, zastanawiam się, co zrobić, żeby poprawić jego pokrój????
Zimą przywalił go śnieg i kilka grubych pędów pękło, więc usunęliśmy je wiosną.



Część krzaka praktycznie leży na trawniku, w środku "dziury" a taka była fajna kula.
Może ktoś podpowie, czy go ciąć, jak mocno i kiedy???

To jeszcze wstawię zdjęcie groszku wiosennego, który rośnie w pięknej zwartej kępce
i kwitnie nie zawodnie co roku, nie bacząc na przymrozki.






Kłokoczka też skromna, nie rozpycha się, wiec też ją wstawię

Eluś pięknie skarpa wygląda U mnie oberwała wiśnia Kanzan,enkiant,tawuła i część pączków nowych dereni

Doskonale wiem jak pachnie/smakuje pluskwiak bo zawsze siedziały te wredoty na malinach, już nawet nie musiałam wkładać do ust malinki żeby mnie dźwigało. Podagrycznik w żadnym stopniu nie jest podobny do tego zapachu/smaki, surowy może jest troszkę gorzkawy, ale porównując do goryczy maruny to wcale nie jest taki gorzki. Ja nasiekam podagrycznik, marunę, rukolę, wsypię do sałaty, dołożę serek wiejski i mam śniadanie. Za to podagrycznik w jajecznicy wcale nie smakuje czyli jajecznica smakuje jajecznicą. Maruna na ciepło jest potwornie gorzka.

Elu fajną masz tę skarpę.

Skarpa faktycznie się zagęściła
Dobrze, że magnolia Susan nie jest taka wyrywna i nie kwitnie wszystkimi pąkami na raz. Po pierwszych przymrozkach moja miała brązowe szmatki, ale podobnie jak u Ciebie dała drugi rzut i mogłam się nacieszyć całkiem sporą ilością kwiatków.
Co do podagrycznika, wobec różnych opinii, będę musiała spróbować, żeby się przekonać czy da się go jeść... czy będę pluła
Groszek mnie zachwycił.

Elu, skarpa wygląda bardzo atrakcyjnie taka uporządkowana, jaki wawrzynek masz ogromny i jak pięknie kwitnie, one źle znoszą cięcie więc może zostaw go w spokoju i sam się zagęści
Groszek cudny pachnąco u Ciebie

Kurs kulinarny to super sprawa,wspólne gotowanie zbliża ludzi a niektóre pomysły można przenieść do własnej kuchni.ślicznie wyglądają iryski na dole skarpy. Sadzonkę groszku wiosennego dostałam w zeszłym roku od koleżanki ale niestety nie zadomowił się

Jak dobrze się bawicie gotując to pewnie, że wart polecenia taki kurs. Mam nadzieję, że nie dojdzie do kłótni o ilość soli czy inne takie i pójdzie na noże
Oczywiście żartuję
Dziękuję za zdjęcia kłokoczki, dostałam maleńką od sąsiadki i jakoś nie bardzo mogłam sobie ją wyobrazić. Teraz już wiem, że za blisko lilaka ją posadziłam

Danusiu, u mnie nie zakwitł żaden dereń a dałabym głowę,
że jesienią widziałam zapowiedź kwitnienia.
W miarę postępu wiosny zauważam skutki przymrozków na kolejnych roślinach,
np. na części piwonii (tych wcześniejszych) zaschły pąki.
Skarpa zmienia się teraz bardzo szybko, zakwitły szałwie.
Ciekawie wyglądają przekwitające seslerie wiosenne, oj, będzie zabawa z wycinaniem suszków



Maju, ze smakiem, jak i z zapachem - jednemu pasuje, drugiemu nie,
czasem mamy dziwne skojarzenia.
A jeśli chodzi o zapach, to znowu snuje mi się wstrętny zapach smrodliwego sromotnika,
a mam o wiele ciekawsze zapachy w ogrodzie,
Nie mogę go zlokalizować. Trzeba będzie wypatrywać much, które ciągną do niego.
Tak szybko ostatnio przeleciał mi czas (kurs kulinarny, wyjazd na zlot zwiadowczy w zachodniopomorskie).
Prawie przekwitły kaliny i różaneczniki.









Ave, ten wiosenny groszek nie rozsiewa się u mnie, niestety.
Sadzonkę dostałam od dziewczyny z północy kraju, jako jedną z wielu,
wysłanych w ramach rewanżu za róże historyczne.
Nie znamy się, nie pisałyśmy do siebie, ani w swoich wątkach.
Tak to się - między nami ogrodnikami - dziwnie plecie .
I jak, podagrycznik smakował?
Jedna róża historyczna, zwana roboczą Frampolską, już kwitnie i pięknie pachnie w okolicy oczka.





Grażko, to ja już sama nie wiem, co zrobić z tym wawrzynkiem,
bo Wojtek mówi: ciąć; Ty mi odradzasz .
To może część ciąć a część zostawić??? .
Skarpa to jedyna część ogrodu, gdzie są w miarę uporządkowane nasadzenia.
Reszta to Wielka Improwizacja .



Gosiu, skończyliśmy już kurs, na pewno wiele rzeczy wykorzystam,
ale na jakieś wielkie gotowanie to ja się nie nastawiam.
Tak sobie planuję żywienie, aby w kuchni spędzać możliwie najmniej czasu .
Iryski na skarpie już dawno przekwitły, zaczęły syberyjskie przy łączce.
Przez suszę trawa na łące jest tego roku bardzo słaba,
przez co bardziej widać kwiaty, szczególnie dzwonki.





I. Paprikash



I. Miss Apple



I. Dawn Waltz (?)



Marysiu, prowadząca kurs pracuje na co dzień z młodzieżą szkolną,
umie dyrygować uczniami, nawet takimi nieco przejrzałymi .
Kłokoczka docelowo będzie pewnie wielkości czeremchy (?),
póki co ma wielkość dużego lilaka.

Też mam tendencję sadzenia roślin zbyt blisko.

Nastała pora maczków i orlai





I udało mi się wreszcie wprowadzić len do ogrodu, to z ubiegłorocznego wysiewu.



Ktoś przegania kaczki po łące, a dzieci ostatnio nie było

Skarpa szybciutko obrosła i pięknie się prezentuje .Wpadly mi w oko iryski ślicznie pofalowane płatki mają.Błekitny len super się komponuje z orlaja i maczkami.

Elsi napisał:
Elsi, czy Ty mówisz o tej, którą od Ciebie dostałam i obiecywałaś mi w Hortulusie, że ta od Ciebie na pewno będzie mniejsza od tej, którą tam oglądałyśmy?

Gosiu, wśród irysów syberyjskich jest wiele odmian i co jeden kwiat, to ładniejszy,
nie wiem, czy powinnaś iść tą drogą , bo trochę miejsca zajmują.
Edytowałam poprzedni post i podpisałam odmiany.












Janeczko a widziałaś tam znaczek zapytania w nawiasie??? przy tej czeremsze, czyli smrodynie?
Bo ponoć są drzewa i krzewy (2-4 m) a kłokoczka tak 3-4 m rośnie. Moja ma z 15 lat i ma max 3 m.
I jakaś optycznie chudsza od tej z Hortulusa. I kwiaty ma bardziej konwaliowe niż ta z Hortulusa.
Bądźmy więc dobrej myśli.
Uważam, że nie powinna być wyższa od heptacodium,
które od Ciebie dostałam (widziałam u Wojtka jak duże jest) .
To tej piwonii szukałam w Wojsławicach. Nawet Biedronce nie można już wierzyć.
Miała to być piwonia Inspecteur Lavergne a wyszła taka półpełna panienka o pomiętych płatkach.





Jaskrawością ubarwienia bije po oczach. przynajmniej konsekwentna ta pomyłka,
Żaneta kupiła taką samą .
Jak już przy piwoniach jesteśmy, to dla porządku trzeba odnotować, że niektóre kwitną,
ale główne pąki, tym wcześniejszym, po przymrozku zaschły, więc spektaklu nie ma.

Elu mam kilka irysow syberyjskich i wiem ze się rozrastają ale dziękuję za ostrzeżenie .odmiany zapisane

Elsi napisał:
No właśnie to ta czeremcha mnie sprowokowała do wpisu . Bo to takie bardzo pełnowymiarowe drzewo, co dobrze wiem, bo 3 lata temu jej główny pień sama ścinałam, a że rosła akurat w ogródku, czyli od frontu, to pół wsi przyszło oglądać moje zmagania z piłą mechaniczną . Na poważnie - wiem, że kłokoczka będzie mniejsza.
Co do smorodyny, to słyszałam takie określenie tylko na czarną porzeczkę, nie czeremchę (a "smorodinówka" to nalewka z czarnej porzeczki).
Elsi napisał:
Wyższe mi nie przeszkadza, problem mam tylko z szerokością. Ale jak coś , to wpadniesz i wiesz, też mam taki duży sekator, jak Nela .
Elsi napisał:
Nadal mi się podoba, więc jak kiedyś Ci wpadnie pod szpadel, to pamiętaj o mnie

Gosiu, skoro zapisujesz odmiany - ten to chyba So Van Gogh.



Głowy jednak nie daję, bo ostatniej jesieni robiłam wielkie przesadzanie.
Poprzenosiłam do przodu rabaty stare kępy, które w cieniu przestały kwitnąć,
w niektórych tkwiły znaczniki, ale większość nieczytelnych.
Te nowsze nasadzenia też mają zatarte znaczniki.
Chyba najlepiej widać nazwy opisane ołówkiem.
I żeby nie było, też mam trochę donic



Róża Alchymist zaczyna kwitnienie taką fajną brzoskwiniością.



I trzeba odhaczyć kwitnienie śniegowca, który rośnie za bardzo w cieniu, ale daje radę.
Musiałabym przejść u Ciebie kurs cięcia, bo strasznie drapakowaty ma pokrój.
Zwisa nad mrocznym różanecznikiem Kali, ale trudno to pokazać na zdjęciu.





Janeczko moja sąsiadka, która tu mieszkała - jak dla mnie - od zawsze zapytała mnie kiedyś:
"a po coś tę smrodynę sobie posadziła??". Pokornie zatem przyjmuję i tę nazwę dla czeremchy.
I ta moja smrodyna poszła chyba nie w krzew, tylko w drzewo .
Jakoś się nie boję o konieczność przycinania Twojej kłokoczki,
moja ma chyba z 15 latek a szczuplutka jak jej ogrodniczka .
Gdyby pomięta piwonia mi przeszkadzała, albo wypadłby jej podział, to będę o Tobie pamiętać.
Pamiętaj jednak, że to żarówa i przyciąga wzrok, ten niepożądany także.
Corale wydałam z ogrodu poza jedną, nie znoszę, gdy przekwitają,
widziałaś zresztą w Wojsławiach.
Ma to też swoje dobre strony, bo moja siostra jest nimi zachwycona,
niech więc rosną tam, gdzie je kochają.
(Pomięta akurat przekwita z wdziękiem .).

Wiele piękności i ciekawostek u Ciebie. Śniegowiec mnie zauroczył...
Piwonie - miodzio!
Wejście do domu z trawami i bylinami niezmiennie podziwiam. Łączkę Twoja uwielbiam. Kombinuję, gdzie taką zrobić u siebie

nie wszędzie, nie wszędzie, są takie miejsca, gdzie czeka się się z utęsknieniem żeby się zagęściły, a one nic a nic .

Elu, donice zauważyłam już kilka postów temu, przyciągają wzrok, mam na myśli same donice, nawet nie to urocze co w nich rośnie . Skarpa robi wrażenie, rośliny w większej ilości zawsze dobrze się prezentują.
Iryski śliczne, a piwonie zawsze będą moją niespełnioną miłością, jasnoróżowa wygląda niesamowicie.

Cudnie u Ciebie Elu , maczki z orlają i lnem skradły me serce . U mnie kiedyś len szalał i wyginął nie wiem czemu , być może za sprawą ślimaków , muszę spróbować ponownie . Śniegowca podpatrzyłam kiedyś u Ciebie i posadziłam ale jakoś zakwitnąć nie chce , może za mało słońca . A ta pomięta piwonia i mnie przypadła do gustu