Jestem właśnie w trakcie budowy nowej rabaty paprociowej. Przyznam się, ze nie znoszę projektowania na papierze, choć znam osoby, które spędzają długie godziny na dobieraniu roślin i rozrysowywaniu ich ewentualnego położenia. Zawsze, na wyznaczonej części zrzucam wszystko, co przyda mi się do dalszych prac- drewniane polana (najczęściej z drzew iglastych, które nie nadają się do kominka), liście, igły i chwasty, ale tylko nietrwałe. Perz, kłącza podagrycznika, czy pokrzyw, odpadają- te nadają się na gnojówkę dla roślin. Obok rabaty zwalany jest na jedną kupkę kompost liściowy, gleba rodzima, zleżałe zrębki i kora. Z powodu małej ilości gleby rodzimej, wsparłam się tym razem 4 worami ziemi kupnej . Te wszystkie składniki są przemieszane łopatą i rzucane na rozłożone gałęzie i iglaste polana. Tak właśnie zrobiliśmy i tym razem.. Potem dobrze wszystko udeptałam, zlałam wodą i następnego dnia znów deptałam.
Przy sadzeniu roślin działam raczej instynktownie- wyższe, mocno rosnące, na górne poziomy, drobinki na sam dół. Przestrzenie między paprociami wypełniam zawilcami, cyklamenami, przylaszczkami, czy anemonellami.
Rabata nie jest jeszcze gotowa- muszę dosadzić jakieś drobinki i wyściółkować.
fot. 30.09.2024r.
.